*

*

*

یک . . . . دو شد

دو  دچار دو شخصیتی  شد

لطفا دوتا نشوید

                         ( دوتا و شاید من )

*

*

*

*

*

زیر بغل و داخل بغل معشوق حال و هوای خاص خود را دارد 

                                                             (کالبدشناس وشاید من)

*

*

*

*

*

*

انگشت اشاره ای به درازای کیلومترها حسرت 

و دست مادر که این بار هم دافعه داشت 

                                                  (  اسباب بازی و شاید من )

*

*

*

*

*

*

   بستنی مانند چشمان کودک در دستش اشک میریخت

شلوغی و صف سرسره مانند آهن ربایی او را جذب میکرد

 اما دست مادر این بار دافعه داشت

                                                          ( تاب و شاید من )

*

*

*

*

*

*

     لباس های کثیف داخل تشت اسم کوچک من را فریاد میزدند  

ماشین لباس شویی گران قیمت راه  خانه ی دانشجویی ما را بلد نبود

                                                         ( دانشجو  و شاید من )

*

*

*

*

*

*

شیشه ی پنجره دل شکست و کاسه ی صبر باد لبریز بود

گفتم همیشه  قلبم به یادت هست 

                                و تو گفتی (( برو بذار باد بیاد ))

          شاید امروز همان روز باشد

                    هوا امروز ابریست.

                                                                (  باد و شاید من  )

*

*

*

*

*

*

خاطراتت را جلوی در گذاشته ام

                       هنگام رفتن یادگاری با  خودتت ببر

                                               ( خاطره های جلوی در و شاید من )

*

*

*

*

*

*

بی صدا میروم

              و تو نخواهی فهمید

                          که من از خاطرت رفته ام . . .

                                                    (فراموش شده و شاید من )

*

*

*

*

*

*

       من آن میخم صحیح و صاف

                           که افتادست در آوار 

                                        تو هستی غایت فکرم

                           که نامت هست یک دیوار

      تو در راهی نمیدانم ،  که پشتت بر  من است یا  رو

                            سراسر دیده ام هر شب ، که هست در خواب هم بیدار

                                                                                (میخ و شاید من )

*

*

*

*

*

*

تمام کائنات ما را برای هم خواستند ولی او نخواست

کائنات به قدرت خود شک کردند

                                ( یکی از کائنات و شاید من )

*

*

*

*

*

معشوق بی گناه است ،

عاشق اگر  ز  معشوق چشم امید دارد

                                    ( عاشق و شاید من )

*

*

*

*

*

*

و زندگی گاهی میخندد

امروز لبخندش را پشت خط آبی و سبز چشمانش دیدم

این را فقط من و او میفهمیم

                                  (یک شاهد و شاید من)

*

*

*

*

*

*

غمگین نشسته بود و فکر می کرد :

عمری تنها می مانیم به این دلیل که وقتی شخصی می خواهدمان رد می کنیم و هنگام خواستن کسی او ما را نمی خواهد .، بهتر بود به پستی و کوتاهی زندگی بیشتر می اندیشیدیم

                                       (غمگین نشسته و شاید من )

*

*

*

*

*

*

فکرم همیشه به این بود که معشوقه ام به من خیانت میکند ، من جبران کردم و  او رفت . حال در ۷۷ سالگی فهمیدم که زندگی خواب بی گناهی یارم بود .

                                      ( پیرمردی شکسته و شاید من )

*

*

*

*

*

مادر نخواست بفهمد

بی مادر شدم

پدر مرا نفهمید

بی پدر شدم

سر جنگ گرفتم

در به در شدم

معشوق خواستم و نیامد

هرزه تر شدم

پوچی و هیچ منم

                                              ( نگون بخت و شاید من )

*

*